Džennet se nalazi pod sjenama sablji i one su njegovi ključevi

360
džihad, sablja, konjanik

Peti hadis:
Ebu Bekr b. Abdullah b. Kajs prenosi od svog oca da je rekao: “Čuo sam svog oca, dok je bio blizu neprijatelja, kako govori da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Džennetska vrata su, zaista, pod sjenama sablji’. Tada je neki čovjek, koji je na sebi imao mizernu odjeću, ustao i rekao: ‘Ebu Musa, jesi li ti to, zaista, čuo od Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem?!’ Rekao je: ‘Jesam’. Čovjek se vratio svojim prijateljima i rekao: ‘Ja vas selamim’. Zatim je slomio korice svoje sablje i bacio ih. Potom je krenuo svojom sabljom ka neprijatelju i borio se dok nije poginuo.” (Muslim, 1902)

Neke koristi iz hadisa:

1 – Vrijednost džihada na Allahovom putu i da je to put ka Džennetu. Rekao je Nevevi: Kažu učenjaci: značenje ovoga je da je džihad i prisustvovanje borbi put do Dženneta i sebeb za ulazak u njega.

2 – Podsticanje vjernika da bude mudžahid sa visokim ambicijama, a ne da bude od onih koji izostaju iz džihada sa onima kojima je to (izostavljanje) dozvoljeno.

3 – Što je mudžahid bliži neprijatelju u borbi, to je bliži Džennetu, i u ovome je vrijednost navaljivanja (ingimas) među neprijateljima tražeći time šehadet.

4 – Povođenje za Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, u podsticanju na džihad.

5 – Širenje znanja pa čak i prilikom susreta sa neprijateljem, i podučavanje ljudi shodno stanju u kojem se oni nalaze.

6 – Prisustvovanje i učestvovanje učenjaka u borbi i podsticanje na istu svojim jezicima.

7 – Činjenica da su vrata Dženneta u sjenama sablji ukazuje – a Allah najbolje zna – da šehid zaslužuje Džennet sa samom pogibijom. Rekao je Ibn el-Hadž: “Iz ovoga se vidi – a Allah najbolje zna – da se sa mjesta borbe i sukoba sa nevjernicima prenosi duša šehida nakon što preseli te ulazi u Džennet, kao što je došlo u Kur'anu i vjerodostojnim predajama”.

8 – Učestvovanje siromašnih i prašnjavih ljudi u džihadu.

9 – Nastojanje mudžhida da uđe u džennet, sa stalnim učestvovanjem u džihadu i ustrajavanje na njemu.

10 – Neminovno je da učenjak sabura i ne osjeća tjeskobu u prsima onda kada se od njega traži da ponovi (potvrdi) ono što je rekao da bi onaj koji ga pita bio ubjeđen u ono što on govori.

11 – Nema smetnje u tome da mudžahid ustraje u borbi sve dok ne preseli, želeći time Džennet, i to je od njegovih vrlina.

12 – Rekao je imam Ibn el-Dževzi, rahimehullahu: „Zatim je slomio korice svoje sablje i bacio ih“, da sablju više u njih ne vraća, i ovaj čovjek je bio visokih ambicija, jer onda kada se stvar ispostavila vrijednom požurio je prema njoj.

13 – Dozvoljenost opraštanja sa svojim drugovima prije nego što uleti među neprijatelje.

Iz serijala: Četrdeset hadisa o džihadu i šehadetu (sa kratkim komentarom)
Izvor:
 Knjiga „El-Erbe'un fi fadliš-šehade ve talebil-husni ve zijade”
Autor: Šejh Hasen Kaid rahimehullah