Ruski "ekspert za Islam": Ekspanzija frontova globalnog džihada, kao rezultat Arapskog proljeća, dovest će do obnove Hilafeta

851


Takozvani “autoriteti u islamskim naukama” i “eksperti za islam” u Rusiji i na Zapadu, vjeruju da skorašnji događaji na Bliskom istoku i sjevernoj Africi povezuju zajedno internacionalnu vezu selefija, koja se brzo širi: jedan dio se priprema za džihad, dok ga drugi dio već vodi. Vidljivo je da je broj frontova džihada značajno povećan u zadnje dvije godine, što je natjeralo Zapadne agresore da razbiju svoje vojske i da troše više resursa da bi usporili ofanzivu islama, objavljuje UmmaNews.

Za svoj dio, predsjednik ruskog Instituta za vjeru i politiku, Aleksandar Ignatenko, napisao je: “Ako istražimo video zapise i fotografije nasilnih napada koji su se nedavno desili u arapskom svijetu (a ne samo tamo), na primjer napad na SAD ambasadu u Kairu u septembru, pimijetit ćemo jedan značajan detalj – iznad mase crnu zastavu, koja do prije 2-3 godine nije bila rasprostranjena, a koja se konstanto za vrijeme napada viorila. Arapski mediji je nazivaju “Zastavom selefija” ili “Zastavom Al-Kaide.” Prema ekspertima, postoji skupina kojom dominiraju takozvani “umjereni islamisti” koji nisu promjenili sekularnu osnovu, te druga skupina čije vodeće snage imaju “mnogo konzervativniju prirodu.”

“Tokom Arapskog proljeća pojavile su se dvije vrste islamista. Postoji relativno umjerena skupina: “Muslimansko bratstvo” u Egiptu i Siriji, “Al-Islah” (“Reforma”) u Jemenu, “Munazzama al-Amal al-Islami” (Organizacija Islamske Akcije) u Jordanu, “Al-Nahda” ili “Renesansa” grupa u Tunisu, Hamas u pojasu Gaze, itd”, piše Ignatenko.

Ali uporedo sa ovim “umjernim”, postoje pravi islamisti koju su direktno i aktivno proganjali diktatorske režime prije Arapskog proljeća. Hiljade aktivista koji pripadaju raznim selefijskom ogranizacijama bili su ili zatvoreni, ili osuđeni na težak rad. Značajan broj selefija (od kojih su neki osuđeni u odsustvu na smrt) imigrirali su i borili se na strani džihada u Afganistanu, Bosni, Čečeniji, Somaliji, itd.

“Dvije stvari su se desile kao rezultat Arapskog proljeća. Prvo, naoružani militanti su oslobodili selefije iz zatvora i radnih logora, koji su bili osuđeni za terorističke radnje, …Predsjednik Muhamed Mursi, član egipatskog Muslimanskog bratstva, pomilovao je 572 selefije koji su bili u zatvoru do kraja jula. Mnogi od njih su bili osuđeni na smrt ili doživotni zatvor na osnovu optužbi za terorizam. Preko 1208 selefija, koji su osuđeni u sudovima po navedenim optužbama, oslobođeni su iz zatvora u Tunisu poslije revolucije”, zapazio je Ignatenko.

Drugo, svi ovi koji su do sada izbjegli od tirantskih vladara, vratili su se u svoje države nakon Arapskog proljeća. “U arapskim zemljema, lokalni ogranci Al-Kaide su osnovani (ili prethodno osnovani) pod drugim imenima – “Ansar eš-Šeria” (Pomagači Šerijata) u Libiji, Tunisu i Jemenu (zapravo ništa nije preosnivano u Jemenu – UN), “Ansar ed-Dine” (Pomagači vjere), na sklopu između Malija, Libije i Alžira, Tavhid ve Džihad (Tevhid i Džihad) u sjevernozapadnoj Africi, itd,” iznosi ruski “ekspert za islam”

“Selefije su snažna vojna i politička snaga. U maju ove godine, selefije iz “Ansar Eš-Šeria” u gradu Kejruane, prikazale su određeni spektakl – 10000 ljudi je skandiralo: ‘Obama, Obama! Svi smo mi Usama!’, tako potvrdivši svoju vjernost Al-Kaidi, koja se reflektovala i po zastavama koje su nosili.”

A ovo je u Tunisu, državi sa relativno malim vjerskim prisustvom i jakom sekularnom tradicijom, ističe Ignatenko.

Postoji vjerovatno stotine hiljada selefija u Egiptu, i milioni u arapskom i islamskom svijetu. Tako izgleda da je rezultat Arapskog proljeća pojavljivanje “Nove Al-Kaide” – produžene selefijske mreže selefijskih grupa, koja je proizašla iz islamskog internacionalnog pokreta.

“Rezervni borci, mogu biti lahko i brzo mobilizovani i naoružani (trenutno uglavnom koriste oružje koje je napušteno u Libiji nakon Gadafija) i iskorišteni na novim frontovima globalnog džihada u svijetu. Ovo je to što se trenutno dešava u Siriji.”

“U državama gdje su muslimani manjina ili u muslimanskim državama gdje selefije ne dominiraju religijsko-političkim snagama, selefije se povezivaju u ujedinjene povezane grupe, koristeći se internetom i društvenim mrežama. Veza između selefijskih mreža se manifestuje namjernim korištenjem selefijskih simbola od strane ovih grupa: korištenja selefijskih zastava kao što je navedeno ranije, politička djelatnost (okupljanja, protestni maršovi, itd.), pa i u simbolima i amblemima (zaglavlja njihovih sajtova i objavljene izjave)” piše Ignatenko.

U svijetu, selefijske grupe koje koriste imena (trenutno sa internetskim adresama) sa izrazima “Shariah4” (“Šerijat za…”) “Sharia4spain”(Šerijat za Španiju), “Shariah4belgium” (Šerijat za Belgiju), “Shariah4EU”, Shariah4america”, “Shariah4france”, “Shariah4holland”, kad iz nekih razloga ne mogu koristiti ovu riječ onda je zamjenjena drugom: “Islam4UK”(Velika Britanija), “Millat-Ibrahim” (Njemačka), “MarkazAttawhid” (Belgija).

Prema ekspertu, sam naziv “Shariah4” (ŠerijatZa) pokazuje kampanju političke akcije, koja je za uspostavu Šerijata u evropskim državama.

Ove grupe su povezane preko globalne mreže džihada. Oni su dio globalne islamske mreže koja ima 2 krila – davetsko (pozivačko) krilo i vojno krilo.

Kao globalna organizacija aktivna u raznim državama, umješana je u neke vrste davetskog rada, kao na primjer u Evropi, pozivajući muslimane i nemuslimane.

“U drugim državama, njen rad je vojni – to je sabotersko-teroristička snaga. Mreža ima vojne kampove za treniranje i spremišta naoružanja, ali ne u svakoj državi gdje postoji grupa selefijskog pokreta. Međutim u nekim državama jeste vojni, naročito u Afganistanu i u regionu afganistansko-pakistanske granice, gdje su Talibani i Al-Kaida aktivni. Također u Jemenu i Somaliji, te na sklopu između, Malia, Alžira, Libije i Nigera.”

U Evropi, muslimani obrazuju “ćelije spavače”, ili jednostavno čak i pojedinačne “spavače mudžahide” na koje vlasti ne mogu iznijeti nikakve optužbe. Ali u nekom trenutku će se pridružiti ili glavnim vojskama na frontu globalnog džihada, ili izvesti saboterske operacije kod kuće.

Tako se selefije iz evropskih država – Francuske i Njemačke – sada bore u Sirji protiv Asadovih alevijskih snaga.

“Čak i 100 mudžahedina iz daleke sjeverne Norveške”, dodao je Ignatenko.

Treba dodati da nakon Arapskog proljeća, neke jučerašnje selefije su prešli u politiku i počeli su da organiziraju političke partije, te da se bore za stolice u parlamentu kroz demokratski proces. Kako je vrijeme pokazalo, do sada, još uvijek nemaju neke političke moći.

U međuvremenu, oni koji stoje uz islamske principe i nisu osnovali političke stranke su bili veoma uspješni u korištenje društvenih mreža i džamija kao mjesta zajedničkog sastajanja, napravili su podjele inspirisani pozivanjem u dobro i zabranjivanjem zla u selima i urbanim sredinama.

U opravcu obnove Hilafeta, selefije su počele praviti Islamske Emirate ili šerijatske zone u plemenskim regijama, gradovima, selima, čak i četvrtima, napisao je ruski “ekspert za islam.”

“Ove teritorijalne enklave u državama su regije koje su izvan kontrole (ili nisu pod kontrolom) vlasti. Ove regije nisu obvezane zakonima nikakvih država, samo onim zakonima koje su selefije proglasile pod Šerijatom.”

“U Afganistanu, prisjećamo se, Islamski Emirat nastavlja da biva paralela Karzaijevoj državi, koja je podržana američkim bajonetima”, piše Ignatenko.

Prema Ignatenku u ljeto 2011, islamski emirati su proglašeni u libijskim gradovima Benghazi, Derna, Al-Baida, Al-Maraj, Shihat. U Jemenu, gotovo godinu dana, mudžahedini su kontrolisali južne provincije Ebjena, Shabve, dijelove Hadramauta, Lahidža, Adena, Al-Baide.

U Maliju, Ansar ed-Dine, MOJWA i AQIM, preuzeli su kontrolu nad sjevernom regijom “Azawad”, koja je u teritorijalnom poređenju veličine države Francuske.

“Od početka augusta ove godine, rat je izbio na Sinaju, tokom kojeg je vojska bila prinuđena da se koristi avionima, artiljerijom i tenkovima (zapravo, u konfliktu protiv vojnih otpadnika, bilo je umiješano i lokalnog stanovništva, a mudžahedini su se fokusirali na borbu protiv “Izraela”),” iznosi Ignatenko.

Ovaj “ekspert za islam” nije uopšte adekvatan u sumiranju svoje analize, ali je pr
irodno za ruske političke naučnike i eksperte da zaključe na takav način: “Arapska monarhija i Zapad” stoje iza ekspanzije globalnog džihada, kako bi “preoblikovali Srednji istok”.

Izvor: Kavkaz centar

Prijevod i obrada: Put vjernika

{tortags,4209,1}