Terorizam i teroristi u sirijskom konfliktu

331


Rat u Siriji iz dana u dan poprima sve veće razmjere. Prema statistikama, maj je bio mjesec u kome je ubijeno najviše ljudi od početka pobune sirijskog naroda protiv režima Bešara el Asada.

Dok međunarodna zajednica i muslimanski svijet sramno šute na pokolje koje su šijitsko-alevijske snage sprovele početkom maja u pokrajini Homs i Tartus (Banijas i Bajda), kada je u svetom šijitskom ritualu izmasakrirano nekoliko hiljada žena, djece i bespomoćnih civila, dotle se globalne sile trude da oslabe opozicione snage i tako pomognu Asadov režim.

Iako se pretvaraju da formalno podržavaju sirijsku revoluciju, Sjedinjene Države i zapadne vlade čine sve kako se želja sirijskog naroda ne bi ostvarila, a sirijski narod je mnogo puta nedvosmisleno izjavio da želi slobodnu, islamsku Siriju, u kojoj će vladati Allahov zakon, a ne pokvareni zakoni demokratije.

U tom cilju, SAD su nedavno na „crnu listu“ stavile Ebu Muhammeda el-Dževlanija, vođu Džebhatun-nusre, najsnažnije i najuticajnije džihadske grupe u Siriji, koja uživa ogromnu podršku sirijskog naroda i velike simpatije svih iole uticajnih pobunjeničkih grupa. U izvještaju Stejt dipartmenta se, kao jedan od razloga ove odluke otvoreno navodi da je Dževlani „izjavio u video snimku da je njegov prevashodni cilj svrgavanje sirijskog režima i uspostava Šerijata u čitavoj zemlji“. Ovim je SAD jasno stavila do znanja svim pobunjeničkim grupama da je uspostavljanje šerijatske Sirije zločin kojeg demokratska Amerika i Zapad neće tolerisati.

Za razliku od situacije u Tunisu, Egiptu, Libiji, Jemenu, gdje su krstaške snage ubrale plodove revolucija, brzo pronašavši sekulariste i trule „islamiste“ koji će realizirati krstaške ciljeve u ovim zemljama, u Siriji to nije bio slučaj. Tek nakon dvije godine naporne pretrage za pobunjeničkom grupom koja će, nakon svrgavanja šijitsko-alevijskog terorističkog režima, zastupati interese Amerike i Zapada, američki senator McCain se ovih dana pohvalio da je uspio pronaći “dobre momke” među revolucionarima, koji su spremni implementirati krstaške ciljeve i, nakon svrgavanja sirijskog diktatora, obračunati se sa svima koji žele islamsku Siriju. Međutim, imajući u vidu da su mnogi komandanti sirijskih pobunjenika mnogo puta izjavili da neće pristati ni na šta drugo, osim na islamsku Siriju, postavlja se pitanje da li je grupa koju je pronašao McCain u stanju da realizira američke ciljeve, makar uz svesrdnu podršku Amerike i Zapada.

Ovo je upravo razlog zašto zapadne zemlje nisu zainteresovane da pomognu narodu Sirije u oslobađanju od jarma prljavog režima koji decenijama tlači svoj narod. Zapravo, uspostavljanjem embarga na uvoz oružja sirijskim pobunjenicima, Zapad je otvoreno pokazao da ne želi pomoći sirijskom narodu, već, naprotiv, da svojim postupcima pomaže teroristički režim Bešara el Asada, jer zauzvrat, Zapad nije ni dan danas sprječio dostavljanje modernog oružja ovom režimu od strane Rusije i Irana. Pokolj kojeg su šijitske snage sprovele u Banijasu i El-Bajdi, rezultat je činjenice da pobunjenički borci, usljed nedostatka oružja i municije, nisu bili u stanju suprotstaviti se daleko bolje opremljenim režimskim i šijitskim teroristima iz Hezbollaha, te su bili primorani povući se iz ovih oblasti, nakon čega je usljedio pokolj civila.

Međutim, sasvim su realne procjene da će se Amerika i Zapad uključiti u konflikt u Siriji, ali onda kada sirijski pobunjenici budu nadomak uspjeha i kada bude sasvim očigledno da će Asadov režim, kojeg je prije više decenija uspostavio upravo Zapad, propasti. Tada će, u svojstvu oslobodioca, Amerika i Zapad „pomoći“ sirijskom narodu da uspostavi „vrijednosti demokratije“. U tom cilju će biti angažirani sekularisti i „demokratski islamisti“ – ihvanije, koji će ubjeđivati narod da je demokratija put ka Šerijatu i da skoro nema razlike između demokratije i Šerijata, a i da ima, u ovim trenucima je „mudrije“ izabrati demokratiju jer će se, uprotivnom, naljutiti Obama, Kamerun i Holande. Doletjeće fetve „priznatih i poznatih učenjaka“, koji će demokratiji dati šerijatski legitimitet, a narod pozvati na pokornost „legitimnim vođama“ koji će biti prihvatljivi Americi. Svi koji se ne pokore ovim fetvama biće prozvani haridžijama i tekfirovcima jer ne prihvataju „legitimnu vlast“ i odbacuju fetve „veeelikih učenjaka“.

Međutim, već sada je mnogima jasno da muslimani Sirije neće obezvrijediti krv stotinu hiljada šehida koji su pali u nepravednom ratu, kojeg po prikrivenom blagoslovu zapadnih terorista izvode njihova braća – šijitski teroristi.

P.S. Čitaocima preporučujem da pogledaju šijitsku historiju koja je prepuna događaja u kojima su šije pomagale krstaše protiv sunija. Šijitsko je sveto pravilo da su „nasibije“ (šijitski pogrdan naziv za sunije) veći kafiri od kršćana i židova, te da je obračun sa njima preči od rata sa kršćanima i židovima. Stoga je dozvoljeno i preporučeno pomoći kršćane i židove u ubijanju sunija. Šijje su pomogle tatarima i mongolima u rušenju hilafeta, pobuna šijja je zaustavila osmanska osvajanja u Evropi, šijje su bili ključni saveznik krstaških snaga u vrijeme Krstaških ratova i kasnije u vrijeme kolonijalizma, šijje su i dan danas ključni saveznik krstaško-cionističkih interesa na Bliskom istoku: Amerika straši diktatorske arapske režime jakom šijitskom državom Iran, koja predstavlja prijetnju po njih; stoga, Amerika i Zapad „moraju“ pomoći ove režime i udovoljiti njihovom pozivu i naoružati ih, kako bi ovi režimi kasnije mogli ubijati sopstveni narod zarad opstanka „Izraela“, ali i zarad opstanka američkih i britanskih naftnih polja u zemljama muslimana. Šijje su bili ključni saveznik američkih snaga u Iraku, u ratu koji je uslijedio nakon svrgavanja Sadama Huseina, za šta su od strane američke vlade nagrađeni vlašću nad sunijama. Američke snage su se povukle iz Iraka, jer danas više nema potrebe za njihovim vojnim prisustvom, jer krstaško-cionistilke ciljeve sprovode viševjekovni prijatelji krstaša – šijje.

Budi socijalan, podjeli ovaj članak sa drugima.

Autor: Abdullah Ebu Abdul-Haqq

Napomena PV: Vaše radove možete slati putem kontakt forme http://www.putvjernika.com/Kontakt.html uz naznaku „Za rubriku Vaša strana“.