Ko posmatra prizore izraelske brutalnosti u njihovom ophođenju prema Gazi i Palestini, te opsadu unesrećenih pod teretom sramotnog rata bez ikakve pomoći od susjednih država, postavlja sebi pitanje: Iz koje utrobe je rođena ova oholost i okrutnost, koja je iznjedrila jaja gnusne tiranije unutar islamskog ummeta?
Njihova krvava historija
Ljudska historija bilježi mnoge ratne zločince i počinioce genocida, ali niko od njih nije dosegao stravičnost kao cionistička mašinerija koja i danas kolje djecu i dojenčad Palestine i njenih okolnih krajeva. Već ranije su počinjeni masakri – u selu Kana na jugu Libana, i na Sinaju, nakon “Nakbe” iz 1948. godine kada je Palestina predata okupatoru. Tada su masakri korišteni kao oružje za zastrašivanje i protjerivanje palestinskog naroda iz njihovih domova i sela – uništeno je i potpuno sravnjeno oko 400 sela. U aprilu je počinjen masakr u selu Deir Jasin zapadno od Kudsa, gdje je ubijeno oko 250 ljudi, uglavnom staraca, žena i djece. Zatim su uslijedili masakri u Kafr Qasemu, Luddu (gdje su se tijela, izložena suncu, gomilala na ulicama), Han Junusu, te u džamiji Al-Aqsa 90-ih godina prošlog stoljeća… Spisak je dug i bolan.
Masakri se ponavljaju u Gazi u oktobru 2023. godine, u bitci nazvanoj “Potop Al-Aqse”, gdje izraelski avioni nemilosrdno ubijaju civile. Nasilje se i dalje nastavlja u tom opkoljenom pojasu koji je lišen osnovnih potreba, oduzimajući ljudima pravo na dostojanstven život, na zemlji njihovih predaka. Svaki put kad se razbukti ponos otpora u Gazi i Palestini, izraelska vojska intenzivira krvoproliće nad nevinima – brišući cijele porodice iz civilnog registra.
Ekstremni vjerski cionizam: Gorivo rata protiv Gaze
Nema sumnje da je ova oholost nahranjena iz izvora ekstremnog vjerskog cionizma, koji ubrzava projekte judaizacije i izgradnju navodnog Hrama na mjestu džamije Al-Aqsa, predvodi upade i podržava jevrejska naseljavanja. Ova ideologija opravdava zločine okupacije sve dok oni služe mitu o “velikoj Izraelskoj državi”, prema iskrivljenim talmudskim pričama. Cionizam nosi gene okrutnosti starih Izraelaca iz vremena Musa’a, kako ih opisuje Kur’an – kao one čija su srca okorjela. Stoga nije čudno da tu mržnju ispoljavaju na muslimane Palestine i šire.
Masakri nad djecom bude savjest naroda Zapada
Širom svijeta digao se glas protiv ovih zločina – ljudi vide djecu u komadima, tijela koja roditelji nose, spasioci skupljaju udove, polovine tijela male djece. Savjest zapadnih naroda (ne nužno njihovih vlasti) je proradila, jer se gazi zajednička ljudskost, a ubijanje novorođenčadi, žena i civila ne može se pravdati ni međunarodnim ni vjerskim normama.
“Potop Al-Aqse” je ogolio pravo lice globalnog imperijalizma, koji bezuslovno podržava izraelsku brutalnost, gazeći kosti slabih u Gazi. Pod vođstvom Amerike – koja igra ulogu svjetskog policajca, blokirajući pravdu i humanost – podrška dolazi od političko-ekonomske cionističke sile koja već decenijama vlada zapadnim strukturama, uključujući protestantske crkve i najbogatije jevrejske porodice.
Placenta okrutnosti
Vraćamo se pitanju: iz kojeg izvora je potekla ova okrutnost koja danas kida tkivo islamskog ummeta? Kur’an, koji dominira nad ostalim objavama koje su bile podložne iskrivljenjima, opisuje Židove kao one sa okrutnim srcima – nemilosrdne čak i prema svojim vjerovjesnicima. Ako su takvi prema svojim, kako će imati milosti prema muslimanima?
Ta okrutnost je genetski prenošena kroz generacije – od vremena lutanja nakon Musa’a, preko perioda poslanika Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem, pa sve do evropskih geta 20. vijeka.
U suri El-Bekare Uzvišeni Allah kaže:
أَفَكُلَّمَا جَاءَكُمْ رَسُولٌ بِمَا لَا تَهْوَىٰ أَنفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقًا تَقْتُلُونَ
“Zar svaki put kad vam dođe poslanik s onim što vam ne odgovara, vi se uzoholite, pa jedne u laž utjerujete, a druge ubijate?” (El-Bekare, 87)
Ovo odbacivanje istine nastavilo se sve do pojave Muhammedove, s.a.v.s., misije na Arapskom poluotoku. “I narod kojem je ovo stalna praksa, koju nasljeđuju pokoljenja jedno od drugog, zaista zaslužuje još veću osudu – kako bi to bilo dokaz protiv njih.” (Tefsir Ibn Ašura)
Zbog toga nas ne treba čuditi njihovo neprijateljstvo prema Poslaniku, s.a.v.s., islamu, kao ni njihovo podsticanje nevjernika i licemjera protiv njega.
وَقالُوا قُلُوبُنَا غُلْفٌ
“I rekoše: ‘Naša su srca zatvorena.'” (El-Bekara, 88) – priznanje tvrdoće njihovih srca, njihove zle prirode, zbog njihovih loših dijela, upornosti i tvrdoglavosti prema Njemu Uzvišenom.
Njihova su srca postala neosjetljiva na svaki uticaj, jer se zlo nakupljalo, kako Kur’an opisuje:
ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّن بَعْدِ
“Zatim su vaša srca postala tvrda nakon toga.” (El-Bekara, 74)
Imam er-Razi u svom tefsiru navodi da je srce postalo tvrdo poput kamena. Iako tijelo, kao materija, prima utiske, kad se na njemu pojavi osobina kamenitosti, ono više ne prima uticaje. Tako i srce – kada postane tvrdo, ne reagira na dokaze, znakove i pouke.”
Potom kaže:
“Kada se srcu dogodi nešto što ga odvede u to stanje, ono postaje nalik kamenu.”
Tvrdoća srca je osobina koja sprečava milost, pokornost istini i strah od Allaha, a njena suprotnost je pokornost, poniznost i skrušenost.
Kur’an opisuje tvrdoću srca sinova Israilovih nakon njihovog stalnog kršenja Allahovih zavjeta, prikrivanja i iskrivljavanja Njegove riječi.
Ova osobina dolazi kao posljedica njihove historije pune izdaja, spletki protiv vjernika i istine.
Ako su izdali vjeru Isa’a i Musa’a, alejhimusselam, pa oni su prije toga izdali i Allaha kada su se pobunili i rekli Musau:
أرنا الله جهرة
“Pokaži nam Allaha otvoreno.”
A zatim su Ga izdali obožavanjem zlatnog teleta u vrijeme Musa’ovog boravka kod brda Tur.
Zajedničko između Jevreja, nevjernika i licemjera jeste bolest osorog srca.
ثم قست قلوبكم من بعد ذلك
“Zatim su vaša srca postala osora nakon toga.”
Kaže Ibn Ašur, rahmehullah:
“To je dodatno čuđenje zbog njihove nevjerovatne tvrdoglavosti, uprkos svim prethodnim znakovima.”
يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ
“O sinovi Israilovi, sjetite se moje blagodati koju sam vam darovao i ispunite svoj zavjet prema Meni, da bih Ja ispunio svoj zavjet prema vama, i Mene se samo bojte.”
Imam Abdul-Selam Jasin u svojoj knjizi Sunnetullah detaljno razmatra tvrdoću srca iz historije, objave i stvarnosti, ukazujući na sukob između ummeta islama i cionizma, između divljeg džahilijjeta i ljudi vjere koji se bore za istinu – kao da opisuje događaje oko napada na Al-Aksu.
”Zajedničko među Jevrejima, nevjernicima i licemjerima jeste bolest tvrdoće srca.
U Kur’anu se ova osobina najviše pripisuje Jevrejima, koji se razlikuju od ostalih nevjernika i licemjera po izuzetnoj tvrdoći srca.
Kod njih su se skupile sve vrste zla: zapečaćenost srca, bolest, tvrdoća – a dodatno i prokletstvo i Božija srdžba. Zato zaslužuju da se nazivaju “klicom pokvarenosti na Zemlji”, koja nosi sve epidemije zla, a najgore među njima: okupacija Palestine, rak normalizacije odnosa, i razaranje arapsko-islamskog ummeta.”
Vjernik čvrsto vjeruje u Allahov sunnet sukoba između istine i neistine, između milosti i ljudskosti naspram tvrdoće srca cionista i njihovih pomagača iz redova licemjera.
On gleda prizore brutalnosti nad nerođenom djecom u utrobama njihovih majki, gdje se ta djeca ubijaju bombardovanjem i mučenjem od strane okupatora zemlje, identiteta i vjere. A na drugoj strani – režimi u arapskom svijetu, koji su navikli na poniženje i pokornost tiraniji, sjede kao stado koje luta, pokazujući odanost cionističkoj nadmoći tako što zabranjuju proteste podrške, čak skidaju palestinske šamije sa ramena muslimanske omladine koja voli Palestinu.
Muslimani su jedan ummet
Muslimani osjećaju bol zbog krvavih prizora koje svakodnevno gledaju, posebno tokom mjeseca oktobra 2023. Tu tugu ublažavaju dovama u kunutu i izlascima na ulice kako bi iskazali protest – viču i uzdižu glas: “Ima li iko da nas čuje?”
Uprkos represiji i zabranama koje povremeno trpe, bljeskovi pobjede se pojavljuju s vremena na vrijeme – znak da Allah slabi spletke nevjernika. Herojski otpor palestinske borbe prenosi tu nadu putem televizijskih ekrana i društvenih mreža svim slobodnim ljudima ovog ummeta, koji brinu za svoj otuđeni Al-Aksa.
Na kraju, shvatamo da ta brutalnost proističe iz kukavičluka i straha za vlastiti opstanak, nakon što je počelo svitati jutro njihove propasti. Da, to im jeste motiv za borbu, i zaista se bore do iznemoglosti, kao što danas vidimo. Ali, unutrašnji strah, koji dolazi iz srca bolesnog i praznog od imana, čini svakog od njih najosjetljivijim i najnesposobnijim za pravi susret, osim ako se nalazi u grupi svojih saboraca i iza tvrđave od kamena – baš kao u prijašnjim vremenima.
Autor: Bushra Butajjib
Izvor: nasehoon.org
Napomena: Tekstovi objavljeni u rubrici S druge strane ne moraju nužno predstavljati stavove portala Put vjernika
