Asad poput pape oprašta grijehe svojim sljedbenicima

668

Sirijski predsjednik Bašar al-Asad odobrio je opštu amnestiju za sva vojna krivična djela počinjena prije 29. oktobra, javila je sirijska režimska novinska agencija SANA.

Novo “predsjedničko” pomilovanje odnosi se na krivična djela iz zakona o obavljanju vojne službe, uključujući ona koja se tiču izbjegavanja obaveznog vojnog roka, navodi sirijska agencija.

U izvještaju se, međutim, ne iznose detalji o tome da li se pomilovanje odnosi i na krivična djela van vojske, prenosi AFP.

Asad je opštu amnestiju za vojna krivična djela proglasio dok su u toku pripreme za konferenciju “Ženeva 2” o Siriji, koja bi trebala biti održana krajem novembra u cilju iznalaženja političkog rješenja za skoro trogodišnju krizu u toj zemlji, navodi Al-Jazeera.

Ovo znači  da svi Asadovi vojnici i plaćenici režima koji su klali, ubijali, silovali muslimanke, pljačkali narod, mučili zatvorenike na najodvratnije načine, sada više nisu krivi jer im je tagut Asad oprostio!

Ako bi rat sutra stao u korist režima, ko bi poslije ovog saznanja, a ima trun razuma, htio da živi pod vlašću režima i u državi na čijim bi se ulicama šetale hiljade i hiljade zločinaca, koji se nizašta ne bi teretili jer su eto dobili kolektivnu “amnestiju”. Taj bi narod izgledao kao da je dobio kolektivnu amneziju.

Šta ustvari predstavlja ova amnestija? Da kojim slučajem nije odobrio ovu opštu amnestiju, da li bi Asad ove zločince pozatvarao za njihove zločine? Naravno da ne bi! A mudžahidi, kada se dokopaju ovih zločinaca, sigurno će ih primjerno kazniti ne obazirujući se na ovu koještariju zvanu opšta amnestija.

Ovom amnestijom, Asad je ustvari “oprostio grijehe” njegovim obožavateljima, da bi se srca zločinaca smirila ako su ikad i osjećali trun grižnje savjesti radi svojih zločina, i da bi mirnih srca, “bez” prethodnog tereta, mogli činiti nove pokolje nad sirijskim narodom.

Onaj koji istinski vjeruje u Boga, kada počini neki grijeh ili zločin se ne može smiriti koliko god mu ljudi opraštali znajući da će za to morati odgovarati pred Uzvišenim. Međutim, oni čija srca strahuju i obožavaju ljude i šejtane mogu se zadovoljiti oprostom ljudi poput kršćana koji obožavaju svoje svećenike i od kojih oprost traže.

Zbog toga su ashabi kada bi dolazili pred kraljeve govorili “došli smo da izvedemo ljude iz robovanja ljudima u robovanje Allahu”, znajući da ljudi robuju i obožavaju druge ljude na razne načine, onako kako se samo treba obožavati Allah, Gospodar svih svjetova, jer samo on može dati individulanu i kolektivnu “amnestiju”.

Tako i danas, historija  se ponavlja, mudžahidi vode džihad na Allahovom putu da izvedu ljude iz robovanja ljudima u robovanje Allahu osim kojeg drugog Boga nema, a suprostavljaju im se ljudi koji zakopavaju žive ljude tjerajući ih da kažu da nema drugog boga osim Asada. To je ta epska borba između dobra i zla koja će trajati do Sudnjeg dana između obožavatelja Milostivog i obožavatelja šejtana.

Odjel za monitoring Put vjernika

SHARE