Kako je bilo stanje prije „Potopa Al-Akse“?
Potop Al-Akse nije započeo 7. oktobra, već je bio rezultat dugotrajnog ugnjetavanja koje traje već 75 godina – borbe za oslobođenje i otpora protiv nepravde.
Poznato je da su Jevreji prije 75 godina zauzeli Palestinu – uključujući i Jerusalim i mesdžid Al-Aksu – u vremenu kada su muslimani bili u veoma slabom i poniženom stanju, i to stanje uglavnom traje do danas. Tokom tih godina, Jevreji i njihovi kršćanski saveznici počinili su brojne masakre nad muslimanskim palestinskim narodom, rušili kuće, hapsili desetine hiljada ljudi, i ograničavali kretanje muslimana na određena područja poput Zapadne obale (blizu Jordana) i Pojasa Gaze (blizu Egipta).
Hamas, islamski pokret otpora, uspio je preuzeti vlast u Gazi, dok je Zapadnom obalom zavladala pro-cionistička i sekularna vlast Mahmuda Abbasa.
Hamas i druge islamske frakcije godinama su se pripremali vojno i oružano za borbu protiv izraelskog okupatora, s ciljem oslobađanja Jerusalima, Al-Akse i cijele Palestine. Tokom tog vremena, cionisti nisu prestajali planirati rušenje džamije Al-Akse kako bi izgradili svoj navodni hram, protjerujući muslimane iz Zapadne obale i Gaze.
Arapsko-cionistički koraci ka judaizaciji Al-Akse
Nedavno su Jevreji uvezli pet crvenih krava iz američkog Teksasa, koje prema njihovom vjerovanju imaju posebne karakteristike potrebne za sprovođenje rituala koji simboliziraju početak gradnje hrama i istjerivanje muslimana. Pored toga, postoji očigledna saradnja arapskih režima sa tim planovima – primjer tome je Egipat, koji je preselio stanovništvo iz gradova Rafah i Šejh Zuweid u Sinaju, gradeći visoke zidove, vjerovatno kako bi kasnije preselili Palestince iz Gaze u te oblasti.
U međuvremenu, izraelski ekstremisti svakodnevno upadaju u kompleks džamije Al-Akse pod jakim osiguranjem, izvode rituale uz muziku i slavlje, dok se muslimanima brani pristup, osim onima starijim od 70 godina. Mnogi vjernici su izbačeni, pretučeni, poniženi ili uhapšeni.
Pojas Gaze već 16 godina trpi nehumanu opsadu – stanovništvo umire polako, a palestinski zatvorenici su izloženi mučenjima, zlostavljanjima, produženim zatvorima, među kojima su i žene i djeca.
„Potop Al-Akse“ otkrio je hitne planove cionista
Hamas je izabrao 7. oktobar kao trenutak za napad na izraelske snage i naselja oko Gaze kako bi poremetio hitne planove cionista. Akcija je rezultirala ubistvom i zarobljavanjem hiljada izraelskih vojnika i osvajanjem važne vojne opreme i dokumenata koji otkrivaju položaje i planove izraelske vojske. To je izazvalo bijes ne samo Izraela, već i njegovih saveznika poput SAD-a, Britanije, Francuske, Njemačke i Italije.
Cionisti su, umjesto da se bore protiv boraca Hamasa, nastavili sa bombardovanjem civila, bolnica, džamija, pekara i svih vitalnih objekata u Gazi, nakon što su im isključili vodu, struju i komunikacije.
Arapske i muslimanske zemlje, na čelu s Egiptom, iznevjerile su Gazu. Egipat je čak blokirao granicu i zabranio ulazak pomoći i evakuaciju ranjenih.
Odbrambeni džihad je obaveza svakog sposobnog muslimana
Prema konsenzusu islamskih učenjaka, kada neprijatelj napadne muslimansku zemlju, odbrambeni džihad postaje obaveza za svakog sposobnog pojedinca – bez obzira na odobrenje roditelja, poslodavaca ili vladara.
Rekao je Ibn Kudame, rahimehullah:
“…Kada neprijatelj dođe (u muslimansku zemlju), džihad postaje farz ‘ajn (pojedinačna obaveza), pa je obavezan za sve; tada nikome nije dozvoljeno da izostane.”
Rekao je Šejhul-islam Ibn Tejmijje, rahimehullah:
“A što se tiče odbrane, to je najstrožiji oblik odbijanja napadača koji ugrožava čast i vjeru; i to je obaveza po konsenzusu učenjaka. Neprijatelj napadač koji kvari vjeru i dunjaluk — nakon imana nema ništa obaveznije od njegova suzbijanja. Za to se ne postavljaju nikakvi uslovi, već se brani koliko je moguće. Na to su naši učenjaci jasno ukazali..”
I kaže Ibn Kajjim, rahimehullah:
“Borba radi odbrane je šira i obaveznija od borbe radi napada. Zbog toga je obaveza svakog pojedinca da ustane i učestvuje u njoj: rob sa ili bez dozvole svoga gospodara, dijete bez dozvole roditelja, i zaduženi bez dozvole onoga koji mu je dao dug. Ovo je poput borbe muslimana na dan Uhuda i Ahzaba (rovova). U ovoj vrsti džihada nije uvjet da neprijatelj bude dvostruko brojniji od muslimana, jer su oni na dan Uhuda i Ahzaba bili višestruko brojniji, pa je džihad tada bio obavezan — jer je to bio džihad nužde i odbrane, a ne džihad izbora.”
A od Ebu Hurejre se prenosi:
Došao je jedan čovjek Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao:
“O Allahov Poslaniče, šta misliš ako dođe čovjek da mi uzme imetak?”
Rekao je: „Nemoj mu dati svoj imetak.“
Čovjek upita: “A šta ako se bude borio sa mnom?”
Reče: „Bori se protiv njega.“
“A šta ako me ubije?”
Reče: „Ti si šehid.“
“A ako ga ja ubijem?”
Reče: „On je u vatri.”
Da li je paritet snaga uslov za džihad?
Neki misle da je borba protiv neprijatelja moguća tek kad snage budu jednake – ali to nije uslov kada se radi o odbrambenom džihadu. Ako muslimani čekaju da postanu ravnopravni u naoružanju s Izraelom i Zapadom, neprijatelj će realizirati sve svoje ciljeve.
Kur’an jasno pokazuje da su male grupe, uz Allahovu pomoć, savladale velike vojske:
كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ
„Koliko je malobrojnih skupina pobijedilo mnogobrojne skupine – s Allahovom dozvolom. A Allah je uz strpljive.“ (El-Bekara, 249)
I kaže Es-Sa‘di: “Koliko je malobrojnih skupina pobijedilo mnogobrojne skupine Allahovom dozvolom”, tj. Njegovom voljom i odredbom. Jer, stvar pripada Allahu, uzvišen neka je On. Moćan je onaj koga Allah učini moćnim, a ponižen je onaj koga Allah ponizi. Brojčana nadmoć ne koristi ništa ako je bez Allahove pomoći, niti malobrojnost šteti ako je uz Allahovu pomoć.
Pet temelja pobjede
Pobjeda nad neprijateljem leži u ovih pet temelja:
- Postojanost i čvrstina
- Često spominjanje Allaha
- Poslušnost Allahu i Njegovom Poslaniku
- Jedinstvo i izbjegavanje međusobnog razdora
- Strpljenje
Kaže Uzvišeni:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ * وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ ۖ وَاصْبِرُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ
“O vi koji vjerujete, kad se s kakvom četom sukobite, ustrajni budite i neprestano Allaha spominjite, da biste uspjeli, i pokoravajte se Allahu i Poslaniku Njegovu, i ne prepirite se da ne biste klonuli i bez borbenog duha ostali; i budite strpljivi, a Allah je, zaista, uz strpljive.” (El Enfal, 45 – 46)
Kaže Ibnul-Kajjim, rahimehullah:
“Allah je naredio mudžahidima pet stvari, koje, kada se nađu kod jedne skupine, ona nikada neće biti poražena, čak i ako ih je malo, a neprijatelj brojan:
- Postojanost (tj. čvrstoća i ustrajnost).
- Često spominjanje Allaha, subhanehu ve te’ala.
- Pokornost Allahu i Njegovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem.
- Jedinstvo riječi i izbjegavanje međusobnog prepiranja, jer to donosi neuspjeh i slabost. To u stvari jača neprijatelja protiv njih; jer kada su složni, oni su poput snopa strijela koje se ne mogu slomiti. A kada se razdvoje i svaki od njih ostane sam, lako se slome – kao kad se snop razdvoji, pa se svaka strijela može posebno slomiti.
- Temelj i oslonac svega ovoga jeste – strpljenje.
Ovih pet stvari predstavljaju stubove na kojima se podiže kupola pobjede. Ako neka od njih izostane, pobjeda izostaje u onoj mjeri koliko ih nedostaje. A kada se sve skupe, one se međusobno učvršćuju i imaju snažan uticaj u postizanju pobjede. Kada su se sve ove osobine skupile kod ashaba, nijedan narod im nije mogao parirati. Osvojili su svijet i narodi i zemlje su im se pokorile. A kada su se te osobine počele gubiti kod onih nakon njih, stanje je oslabilo i dovelo do onoga do čega je i dovelo.” (Furusijje, 505)
Oslonac na Allaha u suprotstavljanju nevjernicima
Kada nestane svih dunjalučkih sebeba, ostaje samo iskreno oslanjanje na Allaha – ne na sekulariste, nevjernike, rafidije (šije) niti one koji otvoreno sarađuju s neprijateljima. Kaže Uzvišeni:
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
„O Vjerovjesniče, Allah je dovoljan tebi a i onima koji te slijede od vjernika.“ (El-Enfal, 64)
Zaključak
U ovim teškim vremenima, narod Gaze nije sam – oni su čvrsto oslonjeni na Allaha i bore se u ime cijelog ummeta. Oni su – ako Bog da – pobjednička skupina kojoj neće naškoditi ni oni koji ih napuste ni oni koji ih napadaju, sve dok se ne ispuni Allahovo obećanje.
Autor: Sheikh Abdullah bin Faisal Al-Ahdal
Izvor: Nasehoon
