Osobina pagana: Zlosutnja zbog poslanika i vjernika

Popularno na sajtu

Zlosutnja zbog poslanika ‘alejhimusselam i njihovih sljedbenika

Ova osobina je jednako bila zastupljena kod pagana i sljedbenika Knjige (kršćana i jevreja, op.PV). Dakle, slutili su zlo zbog dolaska im najboljih stvorenja, tj. poslanika ‘alejhimusselam, kao u riječima Uzvišenog u govoru o Salihovom ‘alejhisselam narodu:

قَالُوا۟ ٱطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَن مَّعَكَ قَالَ طَٰٓئِرُكُمْ عِندَ ٱللَّهِ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ ٤٧

“Mi smatramo hrđavim predznakom tebe i one koji su s tobom!” – rekoše oni. – “Od Allaha vam je i dobro i zlo” – reče on – “vi ste narod koji je stavljen u iskušenje.” (En-Neml, 47)

Predskazivanje zla je bilo prisutno kod starih Arapa, to bi ih odvraćalo od njihovih ciljeva, pa je to Allah dokinuo i zabranio, i obavijestio da isto nema uticaja na pribavljanje koristi niti odagnavanje štete.

Zlosutnja prema vjerovjesnicima ‘alejhimusselam i njihovim sljedbenicima je zapravo vjera svakog oholnika i razlog da ne primi istinu. Kur’an ovo spominje i u vezi faraona kada je odbio istinu s kojom je došao Musaa ‘alejhisselam:

فَإِذَا جَآءَتْهُمُ ٱلْحَسَنَةُ قَالُوا۟ لَنَا هَٰذِهِۦ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا۟ بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَلَآ إِنَّمَا طَٰٓئِرُهُمْ عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ١٣١

I kad bi im bilo dobro, oni bi govorili: “Ovo smo zaslužili”, a kad bi ih snašla kakva nevolja, Musau i onima koji su s njim vjerovali tu nevolju bi pripisali. Ali ne! Njihova nevolja je od Allaha bila, samo što većina njih nije znala! (El-A'raf, 131)

Rekao je Ibn Kesir rahimehullah: „tj. nije ih pogodila suša i oskudica osim zbog Musaa i njegovih sljedbenika, i onoga (tj. vjere) s čime su došli.“[1]

Isto su kazali stanovnici jednog naselja kada su im došli poslanici:

قَالُوٓا۟ إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا۟ لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ ١٨

Oni rekoše: “Mi slutimo da nam nesreću donosite; ako se ne okanite, kamenovaćemo vas i stići će vas, zaista, bolna patnja od nas.” (Ja-Sin, 18)

Kaže Ibn Kesir rahimehullah: „tj. ne vidimo na vašim licima ikakva dobra.“[2]

Identično ovima postupao je i Kurejš prema Poslaniku:

أَيْنَمَا تَكُونُوا۟ يُدْرِككُّمُ ٱلْمَوْتُ وَلَوْ كُنتُمْ فِى بُرُوجٍ مُّشَيَّدَةٍ وَإِن تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا۟ هَٰذِهِۦ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُوا۟ هَٰذِهِۦ مِنْ عِندِكَ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ فَمَالِ هَٰٓؤُلَآءِ ٱلْقَوْمِ لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثًا ٧٨

Ma gdje bili, stići će vas smrt, pa kad bi bili i u visokim kulama. Ako ih stigne kakvo dobro, oni vele: “Ovo je od Allaha!”, a snađe li ih kakvo zlo, govore: “Ovo je zbog tebe!” Reci: “Sve je od Allaha!” Pa šta je tim ljudima?! – oni kao da ne razumiju ono što im se govori! (En-Nisa’, 78)

Ovu pagansko vjerovanje je opovrgnuo i Allahov Poslanik sallallahu ‘alejhi ve sellem kazavši: „Nema zaraze (od svake bolesti), niti zlosutnje (gledanjem u ptice), niti sove[3], niti trbušne zmije.“[4]

Ovo nije samo puko oponiranje, Allahov Poslanik sallallahu ‘alejhi ve sellem je čak žestoko zabranio zlosutnju i sujevjerna predskazivanja rekavši da je to širk: „Zlosutnja je širk, a Allah je odagnava sa tevekkulom – pouzdanjem na Allaha.“[5]

Allahov Poslanik sallallahu ‘alejhi ve sellem je zlosutnju svrstao u širk s obzirom da narušava tevhid – vjerovanje u Allahovu jednoću s dvije strane:

Prvo: Onaj koji sujevjerno predskazuje zlo zapravo prekida svoje pouzdanje na Allaha i oslanja se na nekoga ili nešto mimo Njega;

Drugo: Takva osoba se veže za stvar koja nije stvarna, jer kakva je poveznica između onoga čime se predskazuje zlo i onoga što se toj osobi desilo? Nema sumnje da takav krši i poništava tevhid. Ovo iz razloga što onaj ko predskazuje zlo može biti u jednom od dva stanja:

  • Ili da je zadojen tim sujevjerjem i odaziva se na zlosutnju, a ovo je od najvećih nivoa zla predskazanja i pesimizma;
  • Ili da nastavi svojim putem (ne prihvatajući zlosutnju), ali u brizi i uznemirenosti, i sa strahom od utjecaja zlosutnje.

Oba stanja su manjkavost u tevhidu – vjerovanju u Allahovu jednoću, i šteta za vjeru Allahovih robova.

Zbog toga je Allahov odgovor sljedbenicima džahilijeta, kada su zlom slutili dolazak vjerovjesnika ‘alejhimusselam, bio objašnjenje da šta god ih zadesi od teškoće ili blagostanja biva Allahovom odredbom i voljom, i da je isto nagrada ili kazna njima shodno prirodi djela koja oni čine.

Shodno ovome, Allahov odgovor narodu faraona kada ih je zadesila suša, neplodnost zemlje i gubljenje ljetine, je pojašnjenje da isto nije zbog Musaa ‘alejhisselam i njegovih sljedbenika već usljed Allahove odredbe:

فَإِذَا جَآءَتْهُمُ ٱلْحَسَنَةُ قَالُوا۟ لَنَا هَٰذِهِۦ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا۟ بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَلَآ إِنَّمَا طَٰٓئِرُهُمْ عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ١٣١

I kad bi im bilo dobro, oni bi govorili: “Ovo smo zaslužili”, a kad bi ih snašla kakva nevolja, Musau i onima koji su s njim vjerovali tu nevolju bi pripisali. Ali ne! Njihova nevolja je od Allaha bila, samo što većina njih nije znala! (El-A'raf, 131)

tj. ovo vas je zadesilo zbog vaših grijeha, ne zbog Musaa ‘alejhisselam i vjernika uz njega.[6]

Odgovor Salihovom ‘alejhisselam narodu je:

قَالُوا۟ ٱطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَن مَّعَكَ قَالَ طَٰٓئِرُكُمْ عِندَ ٱللَّهِ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ ٤٧

“Mi smatramo hrđavim predznakom tebe i one koji su s tobom!” – rekoše oni. – “Od Allaha vam je i dobro i zlo” – reče on – “vi ste narod koji je stavljen u iskušenje.” (En-Neml, 47)

tj. ovo što vas je zadesilo je zbog vašeg nevjerstva.[7]

Isti odgovor nalazimo i u  kazivanjima o drugim narodima, njihovoj zloslutnji i predskazivanju nečega hrđavim znakom:

قَالُوا۟ طَٰٓئِرُكُم مَّعَكُمْ أَئِن ذُكِّرْتُم بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ ١٩

“Uzrok vaše nesreće je s vama!” – rekoše oni. “Zar zato što ste opomenuti? Ta vi ste narod koji svaku granicu zla prelazi.” (Ja-Sin, 19)

أَيْنَمَا تَكُونُوا۟ يُدْرِككُّمُ ٱلْمَوْتُ وَلَوْ كُنتُمْ فِى بُرُوجٍ مُّشَيَّدَةٍ وَإِن تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا۟ هَٰذِهِۦ مِنْ عِندِ ٱللَّهِ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُوا۟ هَٰذِهِۦ مِنْ عِندِكَ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ فَمَالِ هَٰٓؤُلَآءِ ٱلْقَوْمِ لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثًا ٧٨

Ma gdje bili, stići će vas smrt, pa kad bi bili i u visokim kulama. Ako ih stigne kakvo dobro, oni vele: “Ovo je od Allaha!”, a snađe li ih kakvo zlo, govore: “Ovo je zbog tebe!” Reci: “Sve je od Allaha!” Pa šta je tim ljudima?! – oni kao da ne razumiju ono što im se govori! (En-Nisa’, 78)

Kaže Ibn Tejmijje rahimehullah: „Allah objašnjava da su samo njihova djela znak njihovog predskazivanja dobrog i lošeg, i da je nagrada ili kazna za djela samo od Allaha. U tom smislu je i govor Uzvišenog:

وَكُلَّ إِنسَٰنٍ أَلْزَمْنَٰهُ طَٰٓئِرَهُۥ فِى عُنُقِهِۦ وَنُخْرِجُ لَهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ كِتَٰبًا يَلْقَىٰهُ مَنشُورًا ١٣

I svakom čovjeku ćemo ono što uradi o vrat privezati, a na Sudnjem danu ćemo mu knjigu otvorenu pokazati.[8] (El-Isra’, 13)

Takođe je rekao: „Ono s čime je došao Poslanik sallallahu ‘alejhi ve sellem nije uzrokom ničemu od nedaća, niti ikada pokornost Poslaniku sallallahu ‘alejhi ve sellem biva razlogom nesreće. Naprotiv, pokornost Allahu i Poslaniku sallallahu ‘alejhi ve sellem ne uzvraća osim hajrom na dunjaluku i ahiretu onima koji je sprovedu.

Međutim, događa se da vjernike u Allaha i Njegovog Poslanika sallallahu ‘alejhi ve sellem pogađaju musibeti zbog njihovih grijeha, ne zbog toga što su se pokorili Allahu i Njegovom Poslaniku sallallahu ‘alejhi ve sellem. Isto važi za sve ono čime su iskušani u blagostanju, nevolji, bolesti, zemljotresima – sve ovo nije zbog njihovog vjerovanja i pokornosti, već bivaju iskušani ovime da se očiste od zla koje je pri njima, da im se time oproste grijesi i podignu stepeni (na ahiretu).“[9]

Rekao je šejh Salih El-Fevzan:

„Zlosutnja zbog Poslanika sallallahu ‘alejhi ve sellem dolazi zbog izopačenja srca i razuma kod ljudi koji Allahu čine širk, pa povjeruju da je zlo pri onome ko je ustvari izvor svakog dobra, tj. kod poslanika ‘alejhimusselam. Ovo se događa samo zbog zablude koja je zavladala u dušama takvih osoba, zbog iskrivljenja njihove urođene prirode, jer je i dobro i zlo – oboje po Allahovoj odredbi i određenju.“[10]

Dakle, vjerujemo kako je Uzvišeni kazao:

مَّآ أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ ٱللَّهِ وَمَآ أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ وَأَرْسَلْنَٰكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدًا ٧٩

Sreća koja ti se dogodi od Allaha je, a nesreću koja te zadesi sam si zaslužio. Mi smo te, kao poslanika, svim ljudima poslali, a Allah je dovoljan svjedok. (En-Nisa’, 79)

I za kraj: Očito je da ova osobina zlosutnje zbog vjernika itekako zastupljena kod mnogih neznalica među ljudima, kod onih slabog imana – vjerovanja, a naročito kod pozivača u raznovrsne zablude. Allaha molimo za uputu i ispravno.


Iz serijala Osobine džahilijjeta
Komentar djela muhaddisa Abdullaha ed-Duvejša, rahimehullah “Dodatak stvarima džahilijeta” od doktorice i istraživača Helah bintu Dajfillahi El-Jusuf (Allah je sačuvao)
IzvorIstina.ba, naslov je od Puta vjernika

Fusnote:

[1] Tefsiru Ibni Kesir: 240/2.
[2] Ibn Kesir: 568/3.
[3] Predislamski Arapi su vjerovali da je dolazak sove na nečiju kuću loš predznak i da nagovještava smrt nekog ukućana. Pripovjeda se i da su vjerovali da se kosti umrlog pretvaraj u sovu (Op.prev).
[4] Buharija: 5757.
[5] Buharija; El-Edebu-l-mufred: 909.
[6] Tefsiru-t-Taberi: 31/6, Ibn Kesir:240/2.
[7] Et-Taberi: 531/9, Ibn Kesir: 368/3.
[8] El-Fetava: 253/14.
[9] El-Fetava:255/14.
[10] El-Iršad ila sahihi-l-i’tikad: 136.

Nove objave

Islamske teme

Islamske teme